Kultura

101 Rocznica Odzyskania Niepodległości

Dokładnie 101 lat temu Rada regencyjna przekazała Józefowi Piłsudskiemu, przybyłemu dzień wcześniej do Warszawy, naczelne dowództwo sił zbrojnych. Rozpoczęło się rozbrajanie niemieckich żołnierzy, a dzień później premier Ignacy Daszyński, będący zwolennikiem dowódcy legionów i zagorzałym niepodległościowcem, przybywszy z Lublina, złożył dymisję na ręce Piłsudskiego, który to desygnował go na premiera ogólnopolskiego rządu.

14 listopada komendant legionów dostał pełnię władzy w wyniku rozwiązania się rady regencyjnej. Zaraz po otrzymaniu pełni władzy wojskowej i cywilnej, Józef Piłsudski wydał telegram w którym oznajmił światu o odrodzeniu państwa polskiego. Po 123 latach rozbiorów Polska zaczynała się odradzać, jednak jeszcze wiele trzeba było włożyć wysiłku, by nasza ojczyzna mogła powrócić na mapę. Przed nami było jeszcze powstanie wielkopolskie, zainicjowane po przyjeździe Ignacego Jana Paderewskiego do Poznania, trzy powstania śląskie, wojna z bolszewicką Rosją, zajęcie Wileńszczyzny.

Walki o granice II Rzeczypospolitej trwały aż do 1921, jednak 11 listopada 1918 roku pozostaje symbolicznym dniem odzyskania niepodległości. Można powiedzieć, że Piłsudski dokonał niemożliwego, jednak trzeba pamiętać o tym, że Józef Piłsudski, pierwszy marszałek Polski, nie działał sam. Istotną rolę w odzyskaniu niepodległości odegrała postać Ignacego Jana Paderewskiego, wybitnego pianisty, przedstawiciela Komitetu Narodowego Polskiego w USA, który to był człowiekiem bardzo znany i szanowanym, goszczonym nawet w gabinecie prezydenta Wilsona, dzięki czemu miał bezpośredni wpływ na to by w 14 punktach Wilsona, znalazł się punkt mówiący o utworzeniu niepodległego państwa polskiego.

Roman Dmowski, twórca polskiego nacjonalizmu, sygnatariusz traktatu pokojowego w Wersalu, pomimo odmiennych do Piłsudskiego poglądów odnośnie wyglądu nowego państwa polskiego, miał ten sam cel, uczynić państwo Polskie niepodległym.

Wincenty Witos współpracował z obozem narodowym Romana Dmowskiego, był liderem PSL „Piast”, łączył reformę rolną z uświadamianiem narodowym, oraz ideą niepodległościową.

Wojciech Korfanty żądał przyłączenia do Polski wszystkich ziem zaboru pruskiego i Górnego Śląska, gdy plebiscyty na Śląsku poszły nie po jego myśli, stanął na czele III powstania śląskiego.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *